Ang taunang seremonya ng pag-alala sa alaala ng mga nasawi ng Multidimensional Unit (888) ay ginanap noong nakaraang linggo (Martes) sa kampo ng Tel Nof, sa pangunguna ng komandante ng Multidimensional Unit, Koronel Yishai Rozilio, at sa paglahok ng pinuno ng dibisyon ng seguridad, Brigadier Heneral Tal Ashur, at sa presensya ng mga nagdadalamhating pamilya, mga komandante ng yunit at mga sundalo nito sa nakaraan at kasalukuyan.

Ang kinatawan ng mga nagdadalamhating pamilya, si Shi Keren, ama ng yumaong Kapitan Yehonatan (Johnny) Keren, na nasawi sa panahon ng maniobra sa Gaza, ay nagsabi sa kanyang talumpati: “Ang parashat ‘Noaḥ’, na binasa natin isang linggo na ang nakalilipas, ay nagkukuwento sa atin tungkol sa isang daigdig na nawasak sa baha at ang pangangailangang makahanap ng lakas upang lumabas mula sa daong at magsimulang muli, sa isang daigdig na hindi na magiging gaya ng dati. Bawat isa sa mga nagdadalamhating pamilya ay may sariling baha na alam niya, ang daigdig na nagbago sa isang saglit, ang sakit at pananabik na hindi naglalaho kahit lumipas ang mga taon. Ngunit marahil ang dahon ng olibo na dinala ng kalapati ay nagpapaalala sa atin na kahit pagkatapos ng baha ay maaaring makahanap ng maliliit na sandali ng pag-asa. Isang yakap, isang pagkikita, isang ngiti at sama-samang pagtawa. Hindi kapalit ng sakit, kundi kasabay nito”.

“Hindi namin piniling maging miyembro ng pamilya ng pagdadalamhati, at ang aming sakit ay pang-araw-araw. Pinipili namin araw-araw muli na mabuhay sa tabi ng napakalaking sakit, sa tabi ng malaking kawalan, sa tabi ng ‘kung narito lamang sana siya’. Bawat pamilya ay pumili ng sariling paraan upang gunitain ang kanilang anak sa marami at iba’t ibang paraan, at hindi para sa sarili kundi para sa publiko. Napakahalaga ng paggunita – ito ay tumutulong, ito ay nag-aangat at ito ay nagbibigay ng layunin. Dahil dito, ang gabing ito ay mahalaga at espesyal at nagbibigay sa amin ng malaking pampalakas. Nagpapatotoo ito na ang yunit ay marunong huminto at magpahalaga sa mga mandirigma nito na wala na sa piling natin”.

“Mga minamahal na komandante at sundalo, kami, ang mga nagdadalamhating pamilya, ay nagdadala ng sakit araw-araw, oras-oras. Ngunit kapag nakikita namin kayo – ang determinasyon sa inyong mga mata, ang debosyon sa misyon, ang pagmamahal sa Inang Bayan at ang kapatirang nagbubuklod sa inyo, alam namin na ang sakripisyo ni Yehonatan at ng lahat ng mga nasawi ng yunit ay hindi nawalan ng saysay. Kayo ang nagpapatuloy sa kanilang landas. Kayo ang tulay sa pagitan ng pagkawasak at muling pagbangon”.

Ang komandante ng Multidimensional Unit, Koronel Yishai Rozilio, ay nagtalumpati: “Ang seremonya ngayong taon ay sa ilalim ng temang ‘Mga Lakas ng Pagpapanibago’. Paano sa kabila ng malaking sakit ay humuhugot ng mga lakas para sa pagpapanibago? Sa tingin ko ang sagot ay nasa paliwanag sa diwa ng alaala. Sa bayan ng Israel, ang alaala ay buhay, ang alaala ay isang utos! Isang utos sa paggawa, isang utos sa pag-unlad, isang utos sa pagkilos!”.

“Ito ang ikatlong taon ng digmaan. Ang yunit, gaya ng nakita ninyo, ay lumalaban sa lahat ng larangan, palaging nauuna, mga pioneer, upang pinsalain at alisin ang mga kakayahan ng kaaway at ipagtanggol ang mga mamamayan ng Israel. Sa yunit din, kami ay nasa tanda ng pagpapanibago. Sa loob ng ilang buwan lilipat ang yunit upang pamunuan ang operasyonal-teknolohikal na pagsisikap sa IDF, kalakip ang pagtatatag ng isang bagong sangay na idinisenyo upang maging isang hakbang na nauuna sa kaaway sa pag-unlad at operasyonal na bisa”.

“Mga minamahal na pamilya, mula sa alaala ng inyong mga mahal sa buhay, ng aming mga mahal sa buhay, humuhugot kami ng lakas. Mula sa mga pagbisita, mga tingin at pakikipagkita sa inyo ay humuhugot kami ng mga katangian at pagpapahalaga na kanilang nakuha mula sa tahanan at gumabay sa kanila. Mula sa malalim na koneksyon sa pagitan ng nakaraan, ng kasalukuyan at ng pagtingin sa hinaharap ay humuhugot kami ng pag-asa. Mula sa pagsasama-sama – humuhugot kami ng mga lakas ng pagpapanibago. Maraming hamon ang nasa ating harapan. Puspos ako ng pag-asa, pananampalataya at panalangin na matututo tayong harapin bilang isang tao na may iisang puso ang bawat hamon at lumikha ng isang mabuti at ligtas na realidad sa Estado ng Israel. Nawa’y maging pinagpala magpakailanman ang alaala ng mga nasawi”.