Ni David Israel • Nobyembre 19, 2026
Jerusalem, 19 Nobyembre, 2026 (TPS-IL) — Nagsagawa ang Jordan noong Miyerkules ng groundbreaking para sa isa sa pinakamalalaking proyektong pang-imprastraktura sa kasaysayan nito. Ang plano para sa seawater desalination at conveyance ay nilalayong magpagaan sa isa sa pinakamatitinding kakapusan sa tubig sa mundo at magbawas sa pag-asa ng kaharian sa mga tagatustos mula sa labas, pangunahin na ang Israel.
Inilunsad ni Prinsipe Faisal bin Hussein, kapatid ni Haring Abdullah II, ang National Water Carrier Project sa isang seremonya sa daungan ng Red Sea sa Aqaba. Dumalo si Punong Ministro Jafar Hassan. Tinantiya ng mga Israeli news outlet ang halaga sa humigit-kumulang $6.6 bilyon.
Ang isang planta sa Gulf of Eilat (Aqaba) ay gagawa ng halos 300 milyong metro kubiko ng maiinom na tubig bawat taon, humigit-kumulang 40 porsiyento ng mga pangangailangan sa inuming tubig ng Jordan. Isang 417-kilometrong (259-milyang) pipeline ang magdadala ng tubig pahilaga sa kabisera, ang Amman, kung saan iaangat ito ng mga pumping station sa mga elebasyong aabot sa 1,100 metro. Nakaplanong magsuplay ang mga solar facility ng humigit-kumulang 30 porsiyento ng kuryente ng proyekto.
Isang consortium na pinamumunuan ng developer mula sa France na Meridiam, kasama ang Suez Group bilang technical at operational partner, ang nagsasakatuparan ng proyekto. Malilipat ang pagmamay-ari sa gobyerno ng Jordan 26 taon matapos magsimula ang mga operasyon. Inaasahang tatagal ang konstruksiyon nang humigit-kumulang apat na taon, at dadaloy ang tubig sa huling bahagi ng 2030.
Sinabi ni Water Minister Raed Abu Soud na ipinakita ng pagpopondo ang internasyonal na tiwala sa investment climate ng Jordan. Tinawag ito ni Hassan na pinakamalaking estratehikong proyekto ng bansa at sinabi nitong palalakasin nito ang seguridad sa tubig at kalayaan ng kaharian. Pinasalamatan niya ang United States, ang European Union, Germany at France para sa kanilang suporta.
Makahulugan ang tiyempo para sa Israel. Sa ilalim ng 1994 kasunduan sa kapayapaan, nagsusuplay ang Israel sa Jordan ng 50 milyong metro kubiko ng tubig bawat taon. Nagdagdag ang isang kasunduan noong 2021 ng katulad na halaga, ngunit hindi ito na-renew matapos magwakas sa huling bahagi ng 2025. Inuugnay ng Israeli media ang paglulunsad sa mga tensiyon sa pagitan ng dalawang bansa na lumalim sa panahon ng digmaan sa Gaza.
Inilalarawan ng mga Israeli analyst ang proyekto bilang isang potensyal na pagkawala ng estratehikong leverage para sa Israel, habang binibigyang-pansin na ang magiging produksiyon ng planta ay humigit-kumulang anim na beses ng karagdagang tubig na natanggap ng Jordan mula sa Israel bawat taon. Kung mas kaunting tubig ang kailangan ng Jordan mula sa Israel, mas mababa ang magagamit ng Israel ang tubig bilang diplomatikong panimbang.
Kasunod din ang proyekto ng naging desisyon ng Jordan na isantabi ang isang “water-for-energy” na kasunduan. Sa ilalim ng planong iyon, nagtayo sana ang Jordan ng solar capacity upang magsuplay ng kuryente sa Israel kapalit ng 200 milyong metro kubiko ng na-desalinate na tubig taun-taon. Binitiwan ang kasunduan noong Nobyembre 2023, dahil sa digmaan sa Gaza.
Maingat ang mga Israeli komentarista hinggil sa pag-angkin ng kalayaan at iginigiit na hindi mabilis darating ang pagbabago. Nasa maagang yugto pa ang proyekto, at ang unang tubig ay mahigit apat na taon pa ang layo. Kahit ganoon pa man, mananatiling may bisa ang mga obligasyon sa 1994 kasunduan, at nakadepende pa rin ang Jordan sa Israel para sa natural gas. Tinitingnan ng ilang Israeli tagamasid ang proyekto bilang tugon sa isang sensitibong alitan sa halip na isang ganap na paghihiwalay.
Nagpahayag ng iba pang pagkabahala ang mga grupong pangkapaligiran. Ikinakatwiran ng mga kritiko na maaaring i-lock in ng planong matakaw sa enerhiya ang demand para sa fossil gas, bagaman ang mga nakaplanong solar facility ay nilalayong sumaklaw sa bahagi ng mga pangangailangan nito sa kuryente.
Ipinapaliwanag ng laki ng pangangailangan ng Jordan ang pagiging apurahan. Kabilang ang kaharian sa mga pinakatuyong bansa sa mundo, at ang populasyon nito ay pinalobo ng mga refugee. Maraming taon nang pinag-uusapan ang carrier at orihinal na nakatakdang matapos bago sumapit ang 2027, kaya ipinapakita ng petsang 2030 ang mga malalaking pagkaantala.
Para sa Jordan, ang groundbreaking ay isang pulitikal na pahayag gayundin isang engineering milestone. Para sa Israel, nagpapahiwatig ito na naghahanda ang Amman para sa isang hinaharap kung saan mas kaunti ang kailangan nitong tubig mula sa Israeli. Kung gaano kalaking impluwensiya ang talagang mawawala sa Israel ay nakasalalay sa kung maihahatid ang proyekto ayon sa iskedyul, na malayo sa katiyakan kung titingnan ang mga pagkaantala sa ngayon.




